خاطرات من

بله حالا طبق قولی که داده بودم خاطره جمعه . جمعه که از خواب بيدار شدم گفتم امروز حتماً روز قشنگيه چون شب قبلش به يکی يه چيزايي گفته بودم که يه عمر رو قلبم تلنبار شده بود بله خودمو آزاد کردم گفتم که ..... بعدشم با يکی از دوستام خوش وبش ميکرديم تا صبح ساعت ۵ اون ميگفت که چطوری ميشه يه کارايي کرد منم از خاطرات قبلا ميگفتم از روزايي که بخاطر هم چه سختي هايي رو کشيديم(نترسين پسر بود) آره يادمون اومد چه شب هايي تا صبح باهم با چه کسايي بوديم تا صبح خون ميخورديمو اينجور کارا(نه شوخی کردم من خيلی وقته خون نخوردم اون خون استعاره از خواباي هولناک خونخواريه)بعدش گفتم خوب فعلاً بهتره بريم بخوابيم اونمok دادو رفتيم خوابيديم  ميدونين آخه من از خوابيدن خودشم تو شب زياد خوشم نمياد چون ميگم آدم ميتونه بعداز مرگش کلی بخوابه ولی.........خوب داشتم ميگفتم صبحی بيدار شدمو رفتم پيش کامپيوترم که يه خورده ديگه on  شم يا کاراي مهمتری انجام بدم آره همين جوری تا عصر سرم شلوغ بود که یه سری هم رفتم با بچه ها فوتبال بازی کردم ولی اونجا يه چيزی ديدم که هنوز تو کفشم ميدونين يه پسر بچه ۳ ساله به نام سجّاد انچنان ديريبلايي ميزد که نميدونين چقد قشنگ بود (ديريبلشو ميگم) ميدونین ۴-۳ تا بچه ۱۱-۱۰ سالرو ديريبل ميکرد قشنگ. بعدش اومدم رفتم گردش تا يه هوايي به کلم بخوره که دوستمو ديدمو اون ماجرا ها اتفاق افتاد.

خوب بچه ها ميخوام امروز از خاطرات خوب بگم از همونايي که همه دوست دارن ميدونين من پريشب داشتم تو يکی از خيابوناي شهرمون قدم ميزدم که ديدم يکی از دوستانم از اون ور داره مياد و چون من همه دوستامو دوست دارم يه گوشه اي خودمو مخفی کردم(چون ميخواستم سوپريزش کنم)بد يهو پریدم جلوشو گفتم سلام اونم گفت سلام دوست خوبم. من ديدم اون تو صداش غم وجود داره پس گفتم بيا که خيلی وقته نديدمت بيا يه کم درددل کنيم گفتش دست رو دلم نذار که دلم بد خرابه گفتم خوب من ميتونم بهت قرصی چيزی بدم: اونم خنديدو شاد تر نشست وره دله من. اون يه چيزی گفت که دلم سوخت ميدونين خيلی بده که آدم فروخته بشه اونم از مدل خيلی بدش. آره داشتم ميگفتم گفت مهمون من هرچی گفتم نه من هيچی نميخورم به گوش نرفت که نرفت(آخه اون هر چی دستش بیاد ميخره ميخوره ولی خوب من به بهداشتم اهميت ميدم) آره اون يه چيزی خريدو خورديم بدش من اومدم خونه خوب معلومه بدش چه اتفاقاتی در نصفه شب افتاد بله کاره من به بيمارستان کشيد و دکترا گفتن که تو داری ميميری بايد دعا کرد واست خوب منم اميدوار به زندگی با مسموميت جنگيدم ولی خوب باعث شد ديروز نتونستم بيام دانشگاه آره اين بود ماجراي شنبه(جمعه رو بدن ميگم)

خب مي خوام الان از يه چيز تازه تر بگم از اينکه چهارشنبه اي چندتااز برو بکسه همدانشکده اي منو کشتن که بايد مهمون کنی مارو واسه اينکه فيزيک شدی ۸.۲۵ آخه مگه من چيم از بقیه کمه که نبايد نمرم خوب شه؟
ميدونين البته فقط من ۸.۲۵(از ۸.۵ )نشدم بلکه يه نفر ديگم ۸.۲۵ شد تا نشون بده برابری بين دخترا و پسرا وجود داره.
ولی به طور کلی اينا مهم نيس اين مهم که آدم بتونه نمره اي که استحقاقشو داره بياره(عجب چيزی گفتم خوب اونوقت که هيچ دانشجويی نبايد نمرش خوب شه چون هممون شب امتحان تازه جزوه ميگيريمو تا صبحم که دعا ميکنيم بعدشم که قبل از جلسه کمی ميخوابيم تا اونجا خوابمون نبره) باشه اگه قرار به خوشحالی باشه منم خوشحال ميشم بچه هارو مهمون کنم(با اينکه ميدونم آخرش ميرم زندون چون چکم برگشت ميخوره ولی مهم اينه که بچه ها خوش باشن)
راستی من امروز دوباره رفتم نمايشگاه کتاب. نميدونين وقتی بچه های کنکوريرو ديدم چه احساسی داشتم. احساس ميکردم که نگاه کن ما پارسال اينجا واستاده بوديمو داشتيم ميگفتيم يعنی ميشه ما دانشگاه قبول بشيم؟ يعنی ميشه رتبمون اينطور بشه؟ کاش يکی اون روزا بهمون ميگفت زهی خيال باطل که تو دانشگاه که نقلو نبات نيس  فقط  درس هستشو امتحانو کویيزو مشروطيت(چه از نوع سياسيش چه از نوع درسيش) آره ميگفتم تورو خدا يکی بياد بگه اون تو بهشت نيس بلکه يه تمرين واسه جهنمه.آره اينطوری تو فکر بودم که 2 تا از بچه هاي دانشگاهو ديدم اول اونا متوجه حضور من نشدن(يکی از معايبه عينک افتابی اينه که آدم 1 متر جلوترشو نميبنه اگه عينکش قلبی باشه و اينکه آدم نديده و نشناخته يه چيزی رو بر خلاف انتظار بپرسه) آره ولی بالاخره متوجه حضور من شدن نميدونم شايد من لباسام خیلی قشنگ بود يا اينکه يه خبری اطرافم بود(منظورم دوستمه البته نترسين يه پسر خوبو سر به زيره جون خودم) ولی نه درست که فکر ميکنم اونو نميديدن چون دقيقاً چششون به من بود اول يه نگاه کردن رفتن بعدش انگار يه چيزی يادشون اومده باشه برگشتن دوباره نگاه کردن بعدش واسه اطمينان بيشتر عينکارو در اوردن(به شيوه کاملاً حرفه اي) يه نگاه به من يه نگاه به خودشون بدش بمن.... همينطوری يه دقيقه داشتن اينکارو ميکردن که يهو ديدم يکيشون اومد جلو  و گفت سلام که اون يکی يهو برق گرفتش انچنان دست بيچاررو کشيد و با خودش کشون کشون برد که بعد از چند قدم بيچاره زمين خورد و فکر کنم علاوه بر کنده شدن دستش از داخله(به خاطره کششه زياد) کل استخوناش شکست. بعدش بلندش کردو با هم (خوب بيچاره يا بايد دستشو نجات ميداد يا با من صحبت ميکرد)فرار کردن در همين مواقع دوستم اومد جلو و پرسيد اينا چشون بود؟
گفتم هيچی اصولا وقتی آدم دراکولا ببينه که تو آفتاب سالم راه ميره چيکار ميکنه ؟
گفت: حالا بی شوخی
گفتّم: نه جداً ميگم
گفت: نه آشنا بودن چون يکيشون سلام کرد
گفتم: خوب آخه از بچه های دانشگاه بودن گفت خوب مگه چيکار کرده بودی که ازت ميترسيدن ؟
گفتم : نميدونم
ولی اينا مهم نيس مهم نکته اموزشی ماجراس ابتدا قبل از سلام به کسی از جنبه کناری مطلع باشين و بعدشم اگه مطمئن نبودين خوب ميتونين يواشکی سلام کنين يا اصلا نکنين(البته خوب بيکلسيه ولی خوب از معلول شدن بهتره) يا آصلا سعی نکنين شيطونی کرده و چيزی از کسی بپرسين ميتونين برين از اطلاعات هرچی که خواستين بپرسين( چه راحت)
راستی من امروز فقط واسه دوستم رفتم پس هيچی نخريدم ولی شايد جمعه برم يه چيزی بخرم چون خيلی دلم ميخواد يه چيزی بگيرم.
خوب تا قسمت هاي بعدی خدا نگهدارتون باشه

خوب حالا نوبت يه سخن حکيمانس که من از يکی از بزرگان شنيدم  اونم اينه: به جای  اينکه به تاريکی نفرين کنی ميتونی يه شمع روشن کنی.
خب ميدونین مسئله اين حرف اينه که تو بايد به جای اينکه بخوايم جلوي اتفاقاته زندگی سرمونو خم کنيم و بگيم اه اينم شانس من دارم,اين چه اتفاقاتیه که تو زندگي منه و اين جور صحبتها بايد جلوي اتفاقات بايستيم و اونارو نابود کنيم چون ميدونين آدمی که اعتماد به نفسش خوب باشه هر کاری رو تحته هر شرايطی درست انجام ميده هر چی باشه بالاخره ماها آدميم و بايد هر کاری رو بتونيم انجام بديم ميدونین به نظر من هر کی که بگه نه اينکار سخته, ديگه تو زندگيش باخته ولی اگه کسی بگه من ميتونم ,خب اون وقت حتی اگه الان نتونه بالاخره يه روز ميتونه چون هيچی جلوي اراده انسان جز اراده خدا نميتونه وايسته و این راز موفقیت ادماس اره امید به شکست نخوردن میتونه ادمو جلوی هرمشکلی پیروز کنه

امروز صبح که بيدار شدم ديدم ساعت ۷ و چون از خونه ما تا دانشگاه ۱ ساعت راهه خوب منم ديدم تا صبحانه بخورمو اينا ميشه ساعت هفتو خورده ای و ديگه نزديکه ساعت 9 سر کلاسّم که احتمالاً استاد رام نمي ده پس نشستم پشت يه چيزی(ماشين) و آتيش کردمو سريعن گازيدمو رسيدم دم دانشگاه ديدم ساعت ۱۰ دقيقه مونده به نه يهو گفتم ا بزار ببينم که ديدم بله ساعت ۸:۵۰  نيس بلکه ۷:۵۰  پس حالم گرفته شد که اينهمه زحمت واسه هيچو پوچ ولی اومدم تو سايتو طبق معمول دانلود کردن تا ساعته ۹بله ساعت ۹ هم رفتم سر کلاس ديدم تشکيل نشده چون من نرفته بودم سر کلاس و خوب ديگه ما اينيم ديگه(شوخی کردم استاد نيومده بود) در آخر نتيجه اخلاقيه ماجرا : ساعتو خوب کوک کنين تا صبح مجبور نشين زودی بياين که بخواين تصادفم کنين و سعی کنين حتماً ساعتو خوب نگاه کنين تا الکی زود سر قرار نرسين و در آخر اصلا دانشگاه اومدن به چه دردی ميخوره؟

سلام ميخواستم خودمو معرفی کنم ميدونين من يکی از آخرين بازمندگان درکولاها هستم که راز فناناپذيري رو تونستم پيدا کنم.خوب تو اين راه خيلی زحمت کشيدم که نتيجه داد و زنده موندم طوری که حالا حتّی افتابم جلوم کم مياره. خوب حالا من 18 سالمه و دارم براحتی در دانشگاه مورد علاقم يعنی امير کبير جون درس ميخونم و اميدوارم بتونم بد از ۶-۵ سال مهندس کامپيوتره خوبی شم خودشم از نوع نرم افزارش ولی مهم اينه که بتونم تو اين چند ساله از دست شکارچي هاي خون اشاما فرار کنم و در خدمتتون باشم.تا بتونيم باهم نفس بکشيم و اکسيژن دنيارو مصرف کنيم خوب ميدونين منم مثه بقيه خون اشاما نقطه ضعفم قلبمه امّا يه فرقی با اونا دارم اونم اينه مال من خيلی نرمو رئوفه امّا بعضی وقتا به حدی سنگ ميشه که ديگه نميشه کاريش کرد خوب اونوقته که.....ولی نگران نباشين چون من تازگيا رژيم گرفتم و ديگه خون نميخورم.
من به طور کلی از خيانت بدم مياد و هيچوقت نميتونم اينو تحمل کنم ميدونين آخه من تا حالا به کسی خيانت نکردم و ميگم هميشه مزده خائن فقط اشد مجازات گروهه و اين ميتونه از اخراج از گروه باشه تا مردن يا حتّی خونش تا آخر مکيده شدن.ولی نميدونم چرا بعضيا تو اين دنيا بهم خيانت کردن و از اين نترسيدن که يه وقت.....
خوب ولی بطور کلي تر من همه مردمه دنيارو دوس دارم اگرچه اونا از من ميترسن و از جلوم فرار ميکنن و يا از شنيدن اسمم متنفرن ولی خوب من همه رو دوس دارم خيليارو به خاطر اينکه خوب آدماي خوبين و قابل دوس داشتنن و بقيشونم به خاطره اون مايع قرمزه داخل بدنشون.
خوب اميدوارم همتون از حرفام خوشتون بياد چون همشون از قلبم مياد تو کلم و تايپ ميشه تا شماهم بدونين ولی مهم اينه که من نمي خوام کسی از حرفام ناراحت شه پس اگه سوتی دادم خيلی خوشحال ميشم بهم بگين تا سعی کنم ديگه اون حرفارو نزنم يا جبرانش کنم چون من هرچقدرم       بی اشتباه باشم بالاخره آدمم و ممکنه اشتباه کنم من تو اينجا از خاطراتم ميگمو از اتفاقاته روزمره تا يه سری حرفايه حکيمانه يا چيزايي که مفيد باشه.در ضمن من خيلی باجنبه ام و ميتونين هر چی دلتون خواست بهم بگين و مطمئن باشين هيچوقت نميام سراغتون(البته به شرطی که الکی الکی حرف نزده باشين)
خوب در آخرم خوشحال ميشم اگه کسی بهم يه خونه اي چيزی بده که ديگه بي خانمان نباشم ميدونين من آخه نه پول پيش دارم نه درامدی واسه اجاره خب ديگه نميخوام سياسی شم پس همينجا قعطش ميکنم اميدوارم بهتون تو وبلاگم خوش بگذره.